විජේ, ගහමුද බූරු අතක්?

ඉබ්බලගේ පන්තියේ හැමදාම අඩුම ගානෙ කාර්ඩ් පැක් 2ක් වත් තිබ්බා.එක කාර්ඩ් පැක් එකක් තිබ්බා ඒක අතටම දිය වෙලා.ඔක්කොම ප්‍රින්ට් මැකිලා.කොල ටික ඔක්කොම සුදු පාටයි.ලාවට වෝටර් මාර්ක් වගේ යාන්තං පේන ප්‍රින්ට් එකක කෑලි ටිකක් ඉතරයි කාර්ඩ් වල තියෙන්නෙ.ඒත් කට්ටිය දන්නවා කොලේ මොකක්ද කියලා.පැක් එක අතට ගත්තම කොල 52න් එකක් හරි අඩු නං කට්ටිය ටක් ගාලා කියනවා ඒයි…මේක කොල අඩුයි වගේනෙ බං කියලා. හාරත,කලාබර,රුයිත, ඉස්කෝප්ප,රෙපෝරු,කපෝති ඕවා තමා පන්තිය පිටිපස්සෙං ඇහෙන වචන.පන්තියේ පැක් 2ක් තිබුන දවසක පන්තියේ චන්ඩි සෙට් එක 100, 200 බෙට් දාලා බූරු ගහනවා.අනිත් ඔක්කොමලට එක පැක් එකයි තියෙන්නෙ.ඒක නිසා කට්ටිය අර ජූස් කියලා සෙල්ලමක් තියෙන්නෙ.ඒක ගහලා.සත පනහා, සත 25 තමා බෙට්.

ඊළඟට තිබ්බෙ විනය භාර සෝගාගෙ ෆිසික්ස් පීරියඩ් 2.කට්ටිය කාර්ඩ් ගගහා ඉන්නකොට සෝගා එකපාරම ආවා.චන්ඩි ටික 100, 200 බෙට් ටක් ගාලා සාක්කු වලට දාගෙන පැක් එකත් අතුරුදහං කරලා පොතුත් පෙරළගෙන.අහිංසකයෝ ටිකට සත පනහේ විසිපහේ ඒවා හංග ගන්නයි පැක් එක එකතු කරගන්නයි වෙලා ගියා.කෙළිංම කට්ටිය සෝගට මාට්ටු.

සෝගා: ආ… බූරු ගහනවා නේද? මෙහෙ එනවා මෙහෙ එනවා…කෝ ගන්නවා කාඩ් කුට්ටම.

සෝගා මාල්වයි, ගුජ්ජිකවයි, විජේවයි ඇදගෙන ආවා ඉස්සරහට.මේ ඔක්කොම තත්පර කීපයක් ඇතුලෙ තමා වුනේ.ජූස් ගහපු අනික් කට්ටියේ සීනි කූරා ඇතුලු කීප දෙනෙක්ට ඉන්න තැනට යාගන්නවත් වෙලාවක් ලැබුනෙ නෑ.සීනි කූරා එහෙම දැං බාගෙට ඩෙස්ක් එකකට හෙත්තු වෙලා  ඉස්සරහා වෙන්නෙ මොකක්ද කියලා බලං ඉන්නවා.ඉස්සරහ මුලින්ම ඉන්නේ ගුජ්ජික, ඊළඟට මාල්.ඊටත් පස්සෙ විජේ.පන්තියේ අනික් කට්ටිය මීයට පිම්බා වගේ. අදනං ඉතිං කෙළිංම ඇක්ෂන් මූවි තමා.

සෝගා: තුන් දෙනෙක්ට බූරු ගහන්න බෑනෙ.කෝ අනිත් එකා.

සර් දන්න දන්න ජූස් එකක් නෑනෙ.සර් හිතන විදියට දැං කට්ටිය බූරු තමා ගහලා තියෙන්නෙ.

සෝගා: කවුද අනික් එකා? සර් ගුජ්ජික දිහා බලයි.

ගුජ්ජික: දන්නෙ නෑ සර්.කලබලේට දැං මතක් වෙන්නෙ නෑ.

සෝගා: ආ…ඒකත් එහෙමද? එහෙනං කියන්නෑ නේද? ඉන්නවා වැඩක් කරන්න.

සෝගා වට පිට බලා පන්තිය පිටුපසට ගොස් කොස්ස ගෙන එයි.

සෝගා: කියපං කවුද අනික් එකා…සෝගා ගුජ්ජිකට කොස්සෙං ගහයි.ගුජ්ජික කොසු ප්‍රහාරය වළකන ගමං

කිව්වනෙ සර්…මතක නෑ කියලා(ගුජ්ජිකට මළත් පැනලා)

සෝගා විජේ දෙසට හැරෙයි. විජේ අහිංසකයා.

සෝගා: තමුසෙටත් මතක නැද්ද?

විජේ: මතක නෑ සර්…

සෝගා විජේට කොසු මිටි පහරක් දෙයි.විජේ උඩ පැන අතින් වළකයි.විජේගෙ මූණ චොර වෙලා.සෝගා තවත් පහරක් එල්ල කරන්නට කොස්ස ඔසවයි.

විජේ: ගහන්න එපා සර්… අරයත් ගැහුවා…අරයත් ගැහුවා…

හත්වලාමයි.සර් එකාවයි ඇහුවේ.මෙන්න යකෝ මූ දෙන්නෙක් පෙන්නපි 😀 .සර්ටත් වැඩේ මීටර් නෑ.සෝගට ජයග්‍රාහී හිනාවක් ගියා.

සෝගා: ආ…ඔය එන්නෙ…ඔය මතක් වුනේ.

සර් අලුත් සොයාගැනීම දෙස බලයි.

සෝගා: එනවලා, එනවලා ඉස්සරහට.

ඉබ්බට මතක විදියට ඇලටුයි, හැරියයි වෙන්න ඕනෙ දෙවනියට මාට්ටු වුනේ.හරියටම කවුද කියලා මතක නෑ.

සෝගා: කවුද බූරු කුට්ටම ගෙනාවෙ? ඒකත් මතක නැද්ද?

සෝගා මාල්ට කොසු මිට ඔසවයි.

මාල්: දන්නෙ නෑ සර්. පැක් එක තිබ්බා. අපි ගැහුවා.

සෝගා: ආ…ඒකත් එහෙමද?

සෝගා මාල්ට ගහන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දි ගුජ්ජික කතා කළා.

ගුජ්ජික: සර්, අපි කට්ටිය සල්ලි දාලයි ගෙනාවෙ.

සෝගා: ආ… ඔය එන්නේ…

සර් හැමෝටම කොසු මිටෙං ආයිත් පාර පාර ගැහුවා.ඊට පස්සෙ කිවුවා ගිහිං ඉඳ ගන්න කියලා.පැක් එක රාජ සන්තක වුනා.තාම සීනි කූරා ඩෙස්ක් එකට බාගෙට හේත්තු වෙලා. සර් දැං සීනි කූරා දිහාවට ඇවිදං යනවා.පන්තියේ කට්ටිය බලං ඉන්නවා ඊගාවට මොකෝ වෙන්නෙ කියලා.සර් කූරගේ ඉස්සරහට ගියා.

සර්: ඇත්ත කියනවා…තමුසෙත් ගැහුවා නේද?

කූරා සිනහා මුසු මුහුණින්. නෑ සර්, මම ගැහුවේ නෑ. සෝගා සර් දන්නවා කූරත් මේ සෙට් එකේ ඉන්න ඕනෙ වග.

සෝගා: හොඳටම ෂුවර්ද?

සර් අත් දෙක අරගෙන සීනි කූරගෙ පපුවට තිබ්බා. නෝන්ඩි හිනාවක් දාලා කිවුවා තමුසෙත් ගහලා තියනවා ඕයි, හා…හා… ගිහිං වාඩි වෙනවා කියලා. කූරත් හිනා වෙවී ගිහිං වාඩි වුනා.

ඊට පස්සෙ කට්ටිය ඉඳලා හිටලා අහනවා විජේ, ගහමුද බූරු අතක් කියලා.

Advertisements

වින්ධ්‍යා

කොහොම කොහොම හරි ඉබ්බත් A/L කරන්න පටං ගත්තා.ඒ කාළෙනම් ඉතිං කොහොම අමතක කරන්නද?ඉබ්බලගේ පන්ති නිකං ගුහා වගේ.ඇතුලට ඇතුලට යන කොරිඩෝර් දිගේ ගියාම තමා පන්ති තියෙන්නෙ. හොඳට වට කරලා ජනෙල් දාලා. දොරේ පොඩි කොටුවක් ඉතරයි එළිය බලන්න තිබ්බෙ. ඔක්කොම වැහිලා. පන්තියෙ පරණ ෆෑන් 2යි, ටියුබ් ලයිට් 4යි. පිනුං ගහන්න තරම් ඉඩ තිබුනා.

ඉබ්බලගේ පන්තිය පිස්සං කොටුවක්.එකේක ජාතියේ පිසො හිටියා.ඉස්සරහා කොනෙං පටං ගත්තම ප්‍රජා, චෑං, ලලා, හොර අලියා, වූෂු මැස්සා, ජින්නා, එදිරියා, විජේ, අයියා, ජූඩෝ, ඩිකා, ගංජා මල්ලි, වවුලා, ගාමින්ද,ඇලට්,හැරී,ප්‍රගති,අයින්ස්ටයින්,මාල්, ගමයා, බූරු පියා,කනිෂ්ඨ,ගුජ්ජික,වින්ධ්‍යා,අයි සී,වයිටා,බෝප විජේ,ධර්මාලෝක,දිලිප් කුමාර්,බාලෙ, තොලා,සිරා, මීඩියා මිනිස්ටර්, කූරා මේ ඔක්කොම ඉබ්බගෙ පන්තියේ යාළුවෝ. ඒ දවස් වල ග්‍රෙගරි මහත්තයගෙ පාරෙ තියන ඉස්කෝලෙ A/L කරන්න අළුතෙං ළමයින්ව ගන්න කාළෙ. අළුත් කට්ටිය අරං මාසයක් විතර ඇති. යාළුවො සෙට් වේගෙන එන කාලෙ. අල්ලපු බයෝ පන්තියට ආපු යාළුවෙක් Maths කරන්න ඕනෙ කියලා ඉබ්බලගේ පන්තියට මාරු වුනා.ඉබ්බල මුලින්ම ඒ යාළුවට කිවුවේ බයෝ කියලා.දන්නවනේ ඒ කාලෙ. හරි ස්ටයිල්නෙ.කලිසමේ කුණු ගෑවෙනවට පුටුවට ලේන්සුත් දාලනෙ ඉඳගන්නෙ.බයෝත් එහෙම තමා.නීට් එකට ඇඳලා, හොඳට කොණ්ඩෙ එහෙම පීරලා තමා හිටියේ.තාම මිනිහා අනික් අයත් එක්ක වැඩි කතාබහ නෑ.

ඔන්න දවසක් පණිවිඩයක් ආවා.පණිවිඩේ ගෙනාවේ අයි සී.

“සර්ලා ප්‍රිෆෙක්ට්ලා එක්ක පන්ති වලට පනිනවා.තියන දේවල් ඉක්මණට දීපල්ලා.හංගලා ආපහු දෙනවා”

එහෙම තමා අයි සී කිව්වේ.කොල්ලො දනි පනි ගාලා හංගගෙන හිටපු පත්තර කෑලියි, මැගසින් පිටුයි අයි සී අතට පත් කළා.දැං කඩා පනින හමුදාව ළඟ ළඟම එන බව තේරෙනවා.අයි සී සහ පිරිස දඩ බඩ ගාලා පත්තර ටිකයි මැගසින් ටිකයි නමලා ගුරු මේසෙ ලාච්චුව එළියට ඇදලා එහා කොනෙංම තියලා ලාච්චුව තද කළා. එදා කාර්ඩ් පැකුත් 4ක් ඉතර තිබ්බ. ඉක්මණට ඉස්සරහා ෆෑන් එක ඕෆ් කරළා ගුරු මේසෙට නැගලා අතිං අල්ලලා ෆෑන් එක නැවැත්තුවා.ඊට පස්සෙ තට්ට උඩ කාර්ඩ් පැක් ටික පේළියට පහළට නොපෙනෙන්න තිබ්බා. කට්ටිය හරිබරි ගැහෙන්නත් කළිං මෙන්න බොලේ සර්ලා හතර පස් දෙනෙකුයි ප්‍රිෆෙක්ට්ලා කට්ටියකුයි පන්තියට කඩා පැන්නා.

ඒ දවස් වල විනය භාර හිටියේ සෝගා.සර්ට යකා නැගලා.බනිනවා පළු යන්න.සර් පහළ පන්ති වලිං අල්ලගත්ත අසභ්‍ය පත්තරයි මැගසිනුයි මිටියක් උස්සගෙනයි ආවෙ.අංශභාර ෂොක්මන් සර්ගෙ මූණෙ නම් උපහාසාත්මක හිනාවක් තමා තිබුණේ. දැං ප්‍රිෆෙක්ට්ලයි සර්ලයි එක එක්කෙනාගෙ බෑග් චෙක් කරනවා. තව කට්ටියක් පන්තිය ඇතුලෙ කණ්ඩියි ඩෙස්ක් අස්සවලුයි චෙක් කරනවා.සෝගා හෝ ගාලා බණිනවා.කට්ටිය මීයට පිම්බා වගේ.ඉස්සරහා ටික චෙක් කරලා ඉවරයි.ගෙනාපු ද්‍රව්‍ය තාම සුරක්ෂිතයි.සෝගා පන්තිය පිටි පස්සට යනවා.ඉබ්බා හිටියෙ ඉස්සරහා පේළියේ මැද.සෝගා ගිහින් සීනි කූරගේ උඩු කය චෙක් කළා. ෂර්ට් එක අස්සෙ මොනාවත් තියනවද බලන්න. නෑ. මුකුත් නෑ.ඊට පිටි පස්සෙ පේළියෙ කොනේ බයෝ කිසි හැල හොල්ම්නක් නැතිව වාඩි වෙලා ඉන්නවා.දැං ඉබ්බ පිටි පස්ස හැරිලා ඇන්ටනාව දාගෙන ඉන්නෙ.සර් ගියා බයෝ ගාවට.

සර්: තමුසෙ ගාව මොනාද තියෙන්නෙ?

බයෝ: මුකුත් නෑ සර්

සර්: ලේන්සුව අහකට ගන්නවා (බයෝ කලිසමේ කුණු ගෑවෙනවට හැමදාම ලේන්සුවක් දාලයි ඉඳ ගන්නෙ)බයෝ පැකිළෙයි.සර් ලේන්සුව ඉවත් කර අලි පත්තර මිටියක් රෝල් කර අතට ගනු ඉබාට පෙනෙයි.

සර්: මේ මොනාද යකෝ මේ? චට… පට… චට… පට…

බයෝට පත්තර මිටියෙන්ම කම්මුලටත් හිසටත් පහර වැදෙයි.

තෝ ගාව මුකුත් නෑ කිවුවා නේද? මේ මොනාද? මෙහෙ එනවා යන්න.

අනේ සර්, බෑ සර්… නෑ සර්… කියමින් බයෝ බැගෑපත් වෙයි. සර් බයෝව යුනිෆෝර්ම් එකෙංම ඇදගෙන ගියා. දැං බයෝට කඳුළුත් ඇවිල්ලා. පන්තියේ කට්ටිය ෂොක් වෙලා.

සර්: කෝ තව කවුද ඉන්නෙ?

කට්ටිය මීක් සද්දයක්වත් නෑ. මුළු පන්තියම අනික් පැත්ත ගහලා හෙවුවත් මුකුත් හම්බුනේ නෑ.කඩා පනින හමුදාව ගියා.අයි සී ට යකා නැගලා. අයි සී කෑ ගහනවා

“ඇයි යකෝ මෙච්චර කිවුවා මූ දුන්නෙ නෑනෙ” කිය කිය අයි සී බයෝට පළුයන්න බණිනවා.

කට්ටිය ගියා විස්තර හොයං එන්න. අහු වෙච්ච යාළුවො ටික මූණු කොටු කරගෙන ස්ටාෆ් රූම් එක ඉස්සරහා ඉන්නවලු. කට්ටියට ගෙවල් වලිං එක්කං එන්න කියලා.ටික වෙලාවකිං අයි සී බිම පෙරළි පෙරළි හිනා වෙවී එනවා.

“ඕයි, ඌ ගාව තිබිලා තියෙන්නෙ වින්ධ්‍යා පත්තර මිටියක්. හරි හමං දෙයක් තිබ්බනං දුක නෑ ඕයි” කිය කිය අයි සී හිනා වෙනවා.

ඕගොල්ලන්ට මතකද ඒ කාලෙ වින්ධ්‍යා කියලා කාන්තා පත්තරයක් තිබ්බා.බයෝ ගාව තිබිලා තියෙන්නෙ ඒවා මිටියක්.පන්තියේ කට්ටිය පෙරළි පෙරළි හිනා වුනා 😛 .ඊට පස්සෙ බයෝගෙ කාර්ඩ් එක වින්ධ්‍යා කියලා රෙජිස්ටර් වුනා.ඊට පස්සෙ නං වින්ධ්‍යා පන්තියේ කට්ටිය එක්ක ෆිට් වුනා. පන්ති භාර මැඩම් ඇහුවමත් කට්ටිය බයෝව හැඳින්වුවේ වින්ධ්‍යා කියලා.එහෙම කිවුවම බයෝටත් වඩා ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරුනේ මැඩම් 😛 .

සමහර විට ඒවා කළේ කුතුහලය නිසා වෙන්න ඇති. නැත්තම් නිකං දාංගලේට වෙන්න ඇති.වෙන වෙන හේතුත් තියෙන්න ඇති.අන්තිමට කොහොම හරි අහු වුන අයට දෙමාපියන්ව ඉස්කෝලෙ එක්කන් එන්නම වුනා. එදා නම් අපිට කණගාටු හිතුණා 😦 .දරුවන් දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව කරපු දේ නිසා ඒ අය මහත් අපහසුතාවකටත් ලජ්ජාවකටත් පත් වුන වග ඉබ්බලා දැක්කා.ඒත් එතන හිටපු සැළකිය යුතු පිරිසක් අද හොඳ පුරවැසියෝ වෙලා ඉන්නවා.ඉංජිනේරුවොත් කීප දෙනෙක්ම ඉන්නවා.වින්ධ්‍යාත් ඉහළ අධ්‍යාපනේ ලැබුවා.තාමත් ඉඳලා හිටලා ඉබ්බට මුණගැහෙනවා.

හිහ්… 🙂 වින්ධ්‍යා!